प्रचण्ड भन्छन् : असन्तुष्टलाई मिलाउन खोजेको हुँ, गुटबन्दी गरेको होइन (कुराकानीसहित)

एकता भन्दा केही समयअघि पार्टी नै विघटन गर्छु भन्दै हुनुहुन्थ्यो, हजारौंको संख्यामा केन्द्रीय समिति बनाउने र विघटन गर्ने उतारचढावसँगै स्थानीय निर्वाचनमा कांग्रेससँग गठबन्धन गर्न पुग्नुभयो । अनि फेरि एकैचोटि झ्याप्पै एकतामा आउनु भयो नि ?

पहिलो कुरा, नेपालको कम्युनिष्ट आन्दोलन र नेपालको राजनीतिक आन्दोलन धेरै उतारचढाव, घुम्ती तथा मोड अनि धेरै किसिमका प्रयोग हुँदै अगाडि बढेको छ । र, हाम्रो पार्टी पनि त्यसबाट अछुतो छैन । यसलाई हामीले विकासको स्वाभाविक प्रक्रियाकै रुपमा लिनुपर्ने हुन्छ । तपार्ईंंले भनेको जस्तै एकता र विभाजनका शृंखला २०१९ सालबाटै शुरु भएका हुन् । त्यो क्रम निरन्तर अगाडि बढिराखेकै थियो ।

प्रचण्डले नेतृत्व गरिरहेको समूहलाई २०५२ साल यता हेर्दा झ्याप्पझयाप्प नयाँ कुरा आउँछ । कतिपयले तपार्ईंंको स्वभावलाई करिज्मेटिक त कतिपयले रहस्यमयी भन्छन् नि?

करिज्मेटिक भन्नेले पनि र रहस्यमय भन्नेले पनि यथार्थचाँहि राम्रोसँग प्रतिविम्बित गरेको जस्तो मलाइ लाग्दैन । किनकी मैले जहिले पनि परिस्थिति अनुकुल आफ्ना नीति र योजना तथा कार्यक्रममा हेरफेर र परिवर्तन ल्याउनुपर्छ भन्ने मान्यता राख्दै आएँ । लकिरको फकिर जस्तो गरेर एउटै बौद्ध भिक्षुजस्तो भएर घण्टी बजाउने हो र बजाइराख्ने हो भन्ने ढंगले मैले माक्र्सवादलाई पनि बुझिनँ, माक्र्सवादले भनेको द्वन्द्वात्मक र ऐतिहासिक भौतिकवादी दर्शनलाई पनि बुझिनँ । मैले त्यसलाई जहिले पनि विकासको क्रम मात्रात्मक हुन्छ र गुणात्मक हुन्छ भन्ने ढंगबाट नै बुझेँ । निश्चित मात्रा पुगेपछि गुणमा फड्को मार्छ । राजनीतिक आन्दोलन र पार्टी पनि त्यसरी नै लैजानुपर्छ । त्यसकारण २०४६ को ऐतिहासिक जनआन्दोलन भन्दा अगाडि जतिबेला म पार्टीमा पहिलोपटक महामन्त्री भएँ, त्यतिबेला मेरो पहिलो काम त्यही पार्टी विघटन गर्ने हुन पुग्यो । किनकी मलाई लाग्यो कि, यस्तो एउटा सानो समूहले क्रान्ति जस्तो विशाल काम गर्नै सक्दैन । यसका निम्ति मैले विचार मिलने समूहसँग एकता अघि बढाएँ अनि एकताकेन्द्र बनाएँ ।

विगतका उतारचढाव समीक्षा हुँदै गर्ला तर आज जुन नेकपा एकता सन्दर्भ छ, यसमा तपार्ईंंले संकेत गरेको गुणात्मक फड्कोको के सम्बन्ध छ ?

यहाँनेर भन्नैपर्ने के छ भने, मैले जुन निरन्तरतामा क्रमभंगता भन्ने गरेको छु, वास्तवमा जनयुद्धबाट शान्तिप्रक्रियामा आउने सन्दर्भ र शान्ति प्रक्रियालाई सफल पार्ने कुरामा सबैभन्दा संवेदनशील मुद्दा हतियार व्यवस्थापनसँगै सेना समायोजन थियो । यस्तो अवस्था आउँदा दुनियाँका प्रायःजसो कम्युनिष्ट आन्दोलन मात्रै होइन, पार्टी नै विघटन भएका छन् । त्यो कुरा हामीले सफल बनायौँ ।

 

२०५२ सालताका कम्ब्याट ड्रेसमा देखिने प्रचण्ड र यतिबेला पूर्वप्रधानमन्त्री भइसकेको प्रचण्डबीच के समानता छन् अनि के असमानता ?

मलाई लाग्छ त्यहाा समानता पनि छ र परिस्थितिमा आएको परिवर्तनसँगै त्यसलाई आत्मसात गर्ने प्रवृत्ति पनि छ । यहाा मैले कुनै अन्तरविरोध देख्दिन । जसरी ५२ सालको परिस्थति अनुसार हामी जनयुद्ध थालनी गर्यौ, त्यसपछि पनि परिस्थिति अनुरुप नै हामी रुपान्तरण हुँदै आयौं ।

जुन ध्येयका साथ तपार्ईंंहरुले त्यतिबेला हतियार उठाउनु भएको थियो, २०६२/६३ मा आउँदा त्यो कार्यभार पूरा भएको हो त ?

त्यो ध्येय हाम्रो २०५२ मा मात्रै होइन, हामीले २००७ देखि नै नेपालबाट सामन्तवाद अन्त्य र जनवादी क्रान्ति सम्पन्न गर्न संघर्ष थालेका थियौँ । त्यसैले नेपालमा नयाँ जनवादी क्रान्ति सम्पन्न गर्ने २००७ कै योजना थियो । २०५२ को जनयुद्धले पनि त्यसैलाई आफ्नो मुख्य उद्देश्य बनाएर अगाडि बढेकै हो । जसरी सन २०१६ मा जारशाहीको अन्त्य भयो तर लेनिनले भनेजस्तो उनीहरुको अन्त्य मजदुर वर्गको नेतृत्वमा हुन्छ र त्यो सँगै पुँजीवादी जनवादी क्रान्ति सम्पन्न हुन्छ । तर जार हटेपछि पनि शासनमा चाहिँ कम्युनिष्टहरु आएनन् । पुरानै प्रवृत्तिका मान्छे आएपछि खोइ त क्रान्ति भनेर सोधिएको थियो । अनि त्यसमा लेनिनले हामीले भनेको जस्तो गरी त क्रान्ति भएन तर आफ्नै मौलिकता, विशिष्टता र छुट्टै भव्यतामा भयो भनेर जवाफ दिनुभएको थियो । २०६२/६३ सम्म आइपुग्दा हाम्रोमा पनि त्यस्तै भयो । यही क्रममा आज देशमा कम्युनिष्ट पार्टीको नेतृत्वमा सरकार मात्र होइन, संविधानमा नै समाजवादतिर अघि बढ्ने दिशामा हामी पुग्यौँ ।

कम्युनिष्ट पार्टीको नेतृत्वमा अथाह बहुमतसहितको सरकार निर्माण भइरहँदा जनताले चाहिँ के प्राप्त गरे ?

यो क्रान्ति जनताकै निम्ति गरिएको हो र जनताले अनुभूत गर्ने ठाउँमा पुर्याउनै पर्छ । तर हरेक ठूला क्रान्तिपछि जादू र चमत्कार नै भइहाल्छ भन्ने सोच्नुहुँदैन । क्रान्तिपछि प्रतिक्रान्तिको शक्ति पनि सँगसँगै हुन्छ भन्ने हेक्का राख्नुपर्छ । प्रतिक्रान्तिकारीको जोडबल पनि त्यहाँ जारी नै हुन्छ ।

यहाँहरुले पहिले मुक्तिको कुरा गर्नुभएको थियो तर अहिले त्यो भाष्यमा परिवर्तन भएर समृद्धि भनिरहनुभएको छ, आज तपार्ईंंहरु सत्तामा पुगेपछि ‘आइडियोलोजी ‘सिफ्ट’ भएको हो कि भन्ने प्रश्न छ नि ?

मानिसहरुमा यस मामिलामा आआफ्ना बुझाई हुन्छन् भन्ने लाग्छ । मान्छेका सोचका स्तर हुन्छन् । तर मैले बुझ्दा चाहिँ अहिले गरिएको समृद्धिको विषय समाजवादको आधार निर्माणको अनिवार्य शर्त हो । हामी समाजवादको यात्रामा सामेल हुने हो भने मुलुकमा राष्ट्रिय पुँजीको विकास गर्नैपर्छ । सामाजिक न्याय प्रवद्र्धन गर्नैपर्छ । बेराजगारी अन्त्य र रोजगारी सिर्जनामा अगाडि बढ्नै पर्छ । अहिले हाम्रो पार्टी विस्तारै त्यो दिशातिर गइरहेको छ ।

नेकपाको सरकार बनेको एक वर्ष पुगिसकेको छ, तपार्ईंंले भनेजस्तो यो एक वर्षमा सरकारले समाजवादको आधार तयार गर्न के के काम गरिरहेको छ, भन्न सक्नुहुन्छ ?

म भन्न सक्छु । संविधानमा व्यवस्था भएअनुसार कानुन निर्माण गर्नुपर्ने थियो । निश्चित अवधिभित्र यो काम सम्पन्न गर्नु नै पर्ने थियो । यदि नसकेको भए संवैधानिक संकट उत्पन्न हुन्थ्यो तर हाम्रो यो नयाँ पार्टी बनिसकेपछि सरकारले असोज ३ गतेभित्र बनाइसक्नुपर्ने सम्पूर्ण कानुन निर्माण गर्यो । यो काम देशलाई विकासतिर लैजान निकै महत्वपूर्ण पनि थियो । संविधानमा शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगारी जस्ता मौलिक हक व्यवस्था गरिएको छ । यसका साथै, सरकारको सबैभन्दा धेरै ध्यान कृषिको आधुनिकीकरणतर्फ गएको छ । कृषिको आधुनिकीकरण नगरी देश विकास हुन सक्दैन । हामी समाजवादको यात्राको तयारीसमेत गर्न सक्दैनौँ । र, समाजको सबैभन्दा श्रमजीवी वर्गको सामाजिक सुरक्षा नगरी उनीहरुलाई देशको विकासमा जोड्न पनि सकिँदैन । अहिले हाम्रो ध्यान उत्पादन वृद्धि र रोजगारी सृष्टि गर्नेमै केन्द्रित छ ।

दलाल पुँजीवाद,  नोकरशाही पुँजीवाद र सामन्तवादका अवशेष सिध्याउन बाँकी छ

तर, सरकारले ठूलो प्रचार बेराजगारी भत्ताको गरिरहेको छ नि ?

त्यो त एउटा आयाम मात्रै हो । बेरोजगारी भत्ताको कुरा मुख्य होइन, रोजगारी सृष्टि गर्ने कुरा मुख्य हो । उद्योग स्थापना र उत्पादन बढाउने कुरा नै प्रमुख हो । हामी यसैमा जोड गर्छौं । तर जबसम्म हामी पूर्णरुपमा रोजगारी सिर्जना गर्न सक्दैनौँ । तबसम्म बेरोजगारीलाई यसरी व्यवस्थापन गर्छौँ भन्नु के नराम्रो हो त ?

नेताहरुको भाषणमा सब ठीक भयो भनिन्छ तर व्यवहारमा डेलिभरी दिने कुरामा सरकार निकै पछि परेको भन्ने प्रश्न आइरहेको छ नि ? निजी, सार्वजनिक र सहकारी क्षेत्रलाई कहाँ कसरी काम गर्ने वातावरण बनाउने भन्ने त मिलेको देखिँदैन । शिक्षा ऐन, सहकारी ऐन संविधानको तीन खम्बे नीतिको अनुकुलतामा छैन त ?

आन्दोलनपछि हाम्रो उपलब्धि संस्थागत गर्ने सवालमा यि तीन वटै क्षेत्रबीच सहकार्य हुनुपर्छ र तीन खम्बे नीतिअनुरुप नै पार्टी अगाडि बढ्दै छ । निजी क्षेत्र लगानी प्रर्वदन गर्न र उत्पादन बढाएर दलाल पुँजी नियन्त्रण गर्दै राष्ट्रिय पुँजी विकास गर्नुपर्छ भन्ने सवालमा हामी दृढताका साथ लागिरहेका छौँ । उद्यमशीलता विकास गर्नु हाम्रो पहिलो प्राथमिकताको विषय पनि हो र यसैका लागि निजी क्षेत्रलाई पनि विश्वासमा लिनुपर्नेछ । त्यसैले हामी यतातिर ध्यान नदिएको भन्ने सत्य होइन ।

तपार्ईंंहरुले ध्यान दिएका छौँ भने पनि निजी क्षेत्रले पनि अनुत्पादक क्षेत्रमा लगानी गर्ने क्रम त बढेको बढ्यै छ फेरि ?

तपाईंको यो प्रश्न स्वाभाविक छ । यस्तैमा धेरै प्रश्नको हामीले समीक्षा पनि गर्नुपर्नेछ । हामी यतिबेला इतिहासको एउटा गम्भीर प्रक्रियामा छौँ । संविधान कार्यान्वयन पनि गर्नुपर्ने, ऐन कानुन पनि बनाउनुपर्ने र विकासको गतिलाई पनि तीव्रता दिँदै निजी, सार्वजनिक र सहकारी क्षेत्रसँग पनि उचित सहकार्य गर्नुपर्ने चुनौति हाम्रो बीच छ नै । यो सामान्य विषय होइन । अहिले संघीयता कार्यान्वयनसँगै यी काम गर्नुपर्ने भएकाले हामी निकै गम्भीर छौँ । त्यसैले हामी यो बीचमा सरकार र पार्टीले यसमा कति काम गर्यो त भन्ने समीक्षाको विषय नै हो ।

Ashesh Ghimire

नेकपाको सरकारले जनअपेक्षाअनुसार काम गर्न नसकेको जनगुनासा बढिरहेका छन्, यस्ता गुनासालाई कसरी नियालिरहनुभएको छ ?

जनताका मार्मिक गुनासा आइरहेका छन् र त्यसमा हामी निकै सचेत छौँ । पार्टी र सरकार दुवै क्षेत्रमा यी विषयबारे निकै छलफल चलिरहेको छ । तर गएको एक वर्षमा सरकारले निकै महत्वका काम पनि गरेको छ । हामीले विदेश नीति सुधार गर्नेदेखि मुलुकमा लगानी भित्र्याउने सम्बन्धमा निकै प्रगति भएको छ । त्यस्तै, हाम्रो व्यापार विनिमयका क्षेत्र बढाउने कार्य यो एक वर्षभित्र जति भएका छन्, ती उल्लेखनीय नै छन् । विगतमा भन्दा निकै राम्रा काम पनि  भएका छन् ।

पुँजीवादी नेतृत्व र समाजवादी नेतृत्वले अगाडि सार्ने विकासको मोडेल त फरक हुनुपर्ने, यहाँ त ओली, प्रचण्ड र मोदीको भाषा किन उस्तै, एउटै छ भनेर आलोचना भइरहेको छ नि ?

यो एउटै किसिमको छैन, हुँदैन र हुनु पनि हुँदैन । तर चाहे पुँजीवादी हुन् वा चाहे समाजवादी, सबैले जनताकै निम्ति काम गर्ने हो । तर कुरा समाजवादी वा पुँजीवादी कुन बाटोबाट जाने भन्ने कुरा मात्र हो ।

नेकपाकै एकजना नेता घनश्याम भुसालले समाजवादको टोपी लगाएर दलाल पुँजीवादको खुट्टामा नेकपा हिँडिरहेको र यो कम्युनिष्टका लागि उल्टो बाटो भएको बताउनुभएको छ, तपाईं के भन्नुहुन्छ ?

त्यसरी भनेर मात्रै समस्या समाधान हुँदैन । भन्न त हामीले अहिले पुँजीवादी जनवादी क्रान्ति सम्पन्न गर्ने र समाजवादको आधार तयार पार्ने भनिरहेका छौँ । हामी समाजवादमै प्रवेश गरिसकेका छैनौँ । सामन्तवादविरोधी लडाईं त हामीले जितेकै हौँ । तर दलाल पुँजीवाद या नोकरशाही पुँजीवाद अथवा सामन्तवादका अवशेष सिध्याउन अझै बाँकी छ ।

अवशेषसँग यत्रो डराउनुपर्छ र ? लडाइँ त मूलसँग हुने होला नि ?

अहिलेको हाम्रो मूल लडाईं दलाल पुँजीविरुद्ध राष्ट्रिय पुँजी निर्माणकै लागि हो । मेरो विचारमा आज पार्टी र सरकारको ध्यान त्यतापट्टि सोझिएको छ ।

नेपालमा भ्रष्टाचारका ठूला काण्डमा ठूला नेताका मुख बन्द किन हुन्छन् । एनसेलकै सन्दर्भमा त्यस्तो भनाइ सुनिएन ?

त्यस्तो बन्द कहाँ भएको छ र ? हाम्रो प्रधानमन्त्रीकै कुरा गर्ने हो भने पनि उहाँले रातदिन भ्रष्टाचार नियन्त्रणकै धेरै कुरा गरिरहनुभएको छ । त्यस्तै, अन्य जहाँ भ्रष्टाचार भएको देखिएको छ, त्यहाँ सम्बन्धित निकायले छानबिन गरिरहेकै पनि छ । एनसेल र अख्तियारकै कुरा गर्ने हो भने पनि त्यही हो । मुख्यतया हामी प्रणालीमै सुधार गनुपर्छ भन्ने पक्षमा छौँ । सामाजिक न्यायसहितको समृद्धि अभियानमै हाम्रो ध्यान केन्द्रित छ । यसका लागि राज्यका सबै निकायमा संरचनात्मक विकास र समन्वयात्मक सोच विकास अनिवार्य छ । यो काम अझै फत्ते भइसकेको छैन ।

प्रसंग बदलौं, एकीकृत पार्टी सञ्चालन प्रणालीमा त देखिँदैन । जे कुरा पनि दुई अध्यक्षको नियन्त्रणमा, वान टु वान वार्ताले मिलाउन खोजिन्छ । कार्यदल पनि सफल हुँदैनन्, स्थायी समिति पनि प्रभावशाली छैन । यसरी दुईजना मात्रले पार्टी चलाउन सक्छन् भन्ने देखाउनु सामन्ती व्यवहार त हैन ?

मान्छेहरुका अपेक्षा ठूला छन् । यिनै अपेक्षाअनुसार तीन महिनामा सक्ने भनेको एकता अझै नहुँदा पार्टीका सदस्यमा चिन्ता देखिन्छ पनि । तर केही पनि भएको छैन भन्ने कुरा चाहिँ साँचो होइन । यस अवधिमा बनेका विभिन्न कार्यदलले पनि कयौँ कुरामा छलफल गरेर र निष्कर्ष नै दिएर मदत गरेको छ । पछिल्लो कार्यदलले पनि विधानलगायतका विषयमा आवश्यक सहमति बनाएरै सुझाव दिएका छन् । यहाँ नकारात्मक मात्रै देख्ने कुराले फाइदा गर्दैैन भन्ने लाग्छ ।

तर स्वयम् झलनाथ खनाल लगायतका वरिष्ठ नेताले आफूलाई भूमिका नै नदिइएको बताइरहनुभएको छ नि ?

जबसम्म पार्टी एकताको काम टुंगो लाग्दैन तबसम्म साथीहरुका गुनासा आउनु स्वाभाभिक हुन्छ र यसमा केही तथ्य पनि छन् । तर सचिवालयकै कमरेडले यस्तो भन्न किन मिल्दैन भने त्यहाँ त नियमित छलफल र बैठक चलिरहेकै छ नि ।

एकताले मूर्तरुप नलिँदै तपाईंले गुट शुरु गरेको कुरा छ नि ? यहाँले आफ्नै निवास आसपास केही नेतालाई बोलाएर छुट्टै छलफल गरेको विषय बाहिर आएको छ ।

त्यस्तो होइन, तर धेरै मानिसमा के भएको होला भन्ने परेको छ । हामी सचिवालयको बैठकका सन्दर्भमा ४ जना कमरेडले कुनै वैचारिक मतभेद भएर होइन कि केबल १५ मिनेट ढिलो भएको विषय उठेपछि हामीले स्थायी समितिको बैठक राख्यौँ । हो त्यो बैठक राख्ने बेलामा समानान्तर दस्तावेज आउनसक्ने सम्भावना थियो र एकजना पार्टीको अध्यक्ष भएका नाताले अर्को अध्यक्षसँग पनि सल्लाह लिएर म पहिले नै ती ४ जना साथीसँग बसिसकेको थिएँ । बैठकअघि नै उहाँहरुलाई समानान्तर दस्तावेजतिर नजाउँ र छलफलबाटै निष्कर्ष निकालौँ भनेर म चारजनासँग बसेको थिएँ । चार जना मात्रै होइन मसमेत ५ जना हो नि ।

चार प्लस एकको बेग्लै सचिवालय बनाउनुभएको हो ?

बेग्लै सचिवालय होइन । यो कुनै गुटबन्दी होइन । असन्तुष्टलाई समेट्न खोजेको हुँ । यो सचिवालय र स्थायी समिति बैठक सकारात्मक तरिकाले अघि बढोस् भनेर गरिएको समन्वय थियो । उहाँहरुसँगको छलफलपछि मैले केपीजीलाई पनि अब समानान्तर दस्तावेज आउँदैन, पूरक मात्र आउने भयो भनेर जानकारी गराएको थिएँ । पछि पनि मैले यो चार र मसहितको बैठक राखेँ । म उहाँहरुसँग पार्टी र सरकार सञ्चालनबारे छलफल गर्न बसेको थिएँ ।

भेनेजुएला प्रकरण के हो ? प्रधानमन्त्री र तपाईंको मत मिलेन नि ?

भेनेजुयला प्रकरणमा मेरो वक्तव्यले त्यत्रो बहस सिर्जना गर्ला भन्ने सोचेको थिइनँ । यसमा हाम्रो सचिवालयले त्यससम्बन्धी जारी गरेको नोट, परराष्ट्र मन्त्रालयको नोट र मेरो भनाइमा कतै अन्तर छैन । तर मेरो वक्तव्य चीन र भारतजस्ता दुई ठूला छिमेकीबीच रहेको हाम्रो देशको सुरक्षा र स्वतन्त्रताका विषयलाई मैले प्रतीकात्मक रुपमा उठाएको हुँ ।

तपार्ईंले यही बीचमा अर्को माओवादी पनि जन्मिन सक्छ भन्नुभएको थियो, खास के भन्न खोज्नुभएको हो ?

हामी भित्रैबाट त त्यो सम्भव नै छैन । यो मूलतः अत्यन्तै सकारात्मक कुरा थियो । यदि हामी फेरि पनि शान्तिप्रक्रियाको मूल स्प्रिटमा संवेदनशील भएनौँ भने, जनयुद्धका संवेदनशीलतालाई ख्याल गरेनौँ भने, बेपत्ता आयो, सत्य निरुपण तथा मेलमिलाप आयोग जस्ता कुरामा ध्यान दिऔँ । र, यो सामाजिक रुपान्तरणका लागि जनयुद्ध र यसको नेतृत्वले खेलेको भूमिकालाई आत्मसात् गर्न सकेनौँ भने त्यस्तो अस्थिरता र वा अन्य कुनै प्रतिगमनको पनि अवस्था आउन सक्छ भनिएको हो ।

जनयुद्धकै विषयलाई लिएर तपाईं झस्कनुभएको हो ?

झस्केको भए त म बोल्दै बोल्दिनथेँ । मैले जीवनमा धेरै देखेँ र अझै आइलाग्ने भोग्न तयार छु । मर्न पनि तयार भएर बसेको छु । यो मेरो सरकारलाई आलोचना पनि होइन । तर गम्भीर चासो र चिन्ता हो । यो संवेदनशीलता बुझौँ ।

पार्टी एकतामा सिद्धान्त, विचार केही ध्यान दिइएन, ठूलो पार्टीको ठूलो नेता हुने प्रचण्डको महत्वाकांक्षा र बहुमतको प्रधानमन्त्री हुने ओलीको स्वार्थ मिलेर पार्टी एकता भयो भनिन्छ नि ? जनयुद्ध दिवसमा पनि जनयद्ध नमान्ने नेताहरुको उपस्थिति देखिएन ?

कुरा त्यस्तो होइन । यो जनयुद्ध दिवसको कार्यक्रम पनि पार्टीकै निर्णय हो । मेरो र केपीजी कै सल्लाहमा भएको हो ।

पार्टी भनेको दुईजना मात्र हो त ?

कुरा त्यस्तो होइन । कतै त्यस्तो देखिए पनि त्यो होइन ।

कतिपयले नेपालको कम्युनिष्ट आन्दोलनलाई संगठित भएर नै बिसर्जन भयो भनेर चिन्ता गरिरहेका छन् ? के भन्नुहुन्छ ?

यसमा चिन्ता गर्ने साथीहरुलाई धन्यवाद छ । यदि हामी सतर्क भएनौँ भने त्यो दिशातिर जानसक्ने खतरा पनि छ । तर आज हामीले जुन गरेका छौँ, यो सब हाम्रो आफ्नै मौलिकतामा आधारित छ । तर ती साथीहरुले इतिहासमा ‘‘प्योर’ (शुद्ध) कम्युनिष्ट पार्टी चलाउँछौँ भन्नेहरु सकिएका उदाहरण पनि हेर्नु होला भन्न चाहन्छु । हामीले नेपालमा जनताको लोकप्रिय मत लिएर कम्युनिष्ट पार्टीलाई नयाँ उचाइमा पुर्याउन सक्छौँ भनेर प्रयत्न गरिरहेका छौँ ।

त्यसो भए २०५० को मदन भण्डारी र २०७५ को प्रचण्ड एक ठाउँ आएको हो अब ?

हो, एक ठाउँमा आयो तर २०६२/६३ को आन्दोलनपछि आयो । संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रपछि आयो भन्ने पनि बुझ्नुहोला । एमालेको नवौँ महाधिवेशन जनयुद्ध र जनआन्दोलनपछि भयो र समाजवादी दिशातिर जाने कुरा गर्यो तर हाम्रो हेटौँडा महाधिवेशन शान्ति सम्झौतापछि भयो र अब हामी समाजवादतिर जाने भन्यौँ र तपार्ईंले भनेजस्तै लाइन मिल्यो । संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र घोषणा भइसकेपछि मात्रै हाम्रो भाषा मिलेको हो एमालेसँग । मलाइ पाँचवर्ष प्रधानमन्त्री हुन प्रस्तावहरु पनि आएका थिए र उनीहरुसँग बहुमत पनि हुन्थ्यो । तर मैले प्रधानमन्त्री पद छाडेर पार्टी एकता रोजेँ । पार्टीको एकता गरेर समाजवादको बाटोमा मुलुकलाई अगाडि बढाउने सोचका साथ प्रधानमन्त्री पद छाडेर पार्टी एकता गरेको हुँ । यो कुरा पनि बुझिदिनुहोला ।

20 thoughts on “प्रचण्ड भन्छन् : असन्तुष्टलाई मिलाउन खोजेको हुँ, गुटबन्दी गरेको होइन (कुराकानीसहित)

  1. This is the right web site for anyone who would
    like to understand this topic. You realize so much its
    almost hard to argue with you (not that I personally
    will need to…HaHa). You definitely put a fresh spin on a subject which has been discussed for a long time.
    Great stuff, just wonderful!

  2. First off I would like to say awesome blog! I had a quick question in which
    I’d like to ask if you don’t mind. I was curious to know how you center yourself and clear your mind prior
    to writing. I have had difficulty clearing my mind in getting my ideas out there.

    I truly do take pleasure in writing however it just seems like the
    first 10 to 15 minutes are lost simply just trying to figure
    out how to begin. Any ideas or tips? Kudos!

  3. Magnificent goods from you, man. I’ve understand your stuff previous to and you are just too fantastic.
    I actually like what you have acquired here, really like what you’re stating and the way in which you say it.
    You make it enjoyable and you still take care of
    to keep it smart. I can’t wait to read much
    more from you. This is actually a terrific website.

  4. It’s really very complex in this full of activity life to
    listen news on Television, therefore I just use the web for that reason, and take
    the latest news.

  5. Thank you for another fantastic article. Where else may just anybody get that
    kind of info in such a perfect approach of writing?
    I have a presentation subsequent week, and I’m on the search for such information.

  6. I’ve read a few good stuff here. Certainly value bookmarking for revisiting.
    I surprise how a lot effort you place to create this sort of
    great informative web site.

  7. You’re so cool! I do not suppose I’ve read through a single thing like this before.
    So good to find somebody with a few unique thoughts on this subject matter.
    Seriously.. many thanks for starting this up. This site is one thing that’s needed on the web,
    someone with a little originality!

  8. Its like you read my mind! You appear to know a lot about this,
    like you wrote the book in it or something.
    I think that you can do with a few pics to drive
    the message home a little bit, but other than that, this is magnificent blog.
    An excellent read. I will definitely be back.

  9. Howdy would you mind letting me know which webhost you’re using?
    I’ve loaded your blog in 3 completely different web browsers and I must say this blog loads a lot faster then most.
    Can you suggest a good web hosting provider at a reasonable price?
    Thanks a lot, I appreciate it!

  10. Write more, thats all I have to say. Literally, it seems as though you relied on the video to make your point.
    You definitely know what youre talking about, why waste your intelligence on just posting videos to your site when you could be giving us something enlightening to read?

Leave a Reply

Your email address will not be published.